Odmiany języka angielskiego

Odmiany języka angielskiego. Myślisz, że dobrze znasz język angielski? Uczyłeś się go w szkole, byłeś na wakacjach za granicą i świetnie sobie radziłeś? Pracowałeś w Londynie i dlatego uważasz, że świetnie znasz język angielski? A co, jeśli powiemy Ci, że istnieje wiele odmian języka angielskiego? Którą znasz? Wiesz, ile dokładnie jest dialektów w języku angielskim? Jeśli jesteś ciekaw tego tematu, to świetnie się składa. Razem poznamy dialekty występujące w języku angielskim!

Rzeczywiście, odmian w języku angielskim jest wiele. Obecnie funkcjonuje ich na prawdę bardzo dużo. Wiesz może, co jest powodem ich powstawania? Odmiany języka powstają na skutek następującego rozwoju języka w różnych miejscach np. Ameryce Północnej, Australii i Nowej Zelandii, Południowej Afryce, czy na Wyspach Brytyjskich. W każdym z tych miejsc język zmieniał się nieco inaczej.

Co to jest dialekt?

Aby mówić o zmianach w języku angielskim i opisać poszczególne odmiany języka angielskiego, warto powtórzyć sobie, co oznacza słowo dialekt. Wiesz, czym jest?

Dialekt to termin oznaczający odmianę języka, która odznacza się swoistymi cechami fonetycznymi, gramatycznymi i leksykalnymi, co odróżnia ją od innych form danego języka. Dialekty więc różnić będą się wymową, słownictwem, ortografią i gramatyką. Język angielski w różnych krajach może mieć inną postać, co oznacza, że może posiadać inne akcenty, czyli sposób wymowy i inne słowa, oraz konstrukcję gramatyczną.

Jak zmieniał się język angielski?

Wiemy już, że w języku angielskim istnieje wiele dialektów, poznaliśmy także definicję dialektu. Chcesz wiedzieć, jak zmieniał się język angielski? Co wpływa na to, że powstają zmiany językowe?

Przyczyny polityczne, gospodarcze i społeczne – to one przyczyniały się do zmian językowych i były ich głównym powodem. Język angielski co rusz spotykał się z mową rdzennych mieszkańców i tu na przykład: mieszkańcy Australii z mową Aborygenów,  mieszkańcy Ameryki Północnej z mową Indian, mieszkańcy Wysp Brytyjskich z językami celtyckimi w Irlandii, Walii i Szkocji.

Te kontakty, jak łatwo się domyślić, miały ogromy wpływ na język i tworzenie się odmian języka.

Podsumowanie: Współczesne odmiany języka angielskiego

Chciałbyś się dowiedzieć, ile dokładnie jest odmian języka angielskiego? Kojarzysz chociaż dwie z nich? Jeśli tak i chcesz poznać ich więcej, nie pozostaje nic innego, jak opisać współczesne odmiany języka angielskiego. Do dzieła!

Brytyjski angielski, czyli BRITISH ENGLISH

Ta brytyjska odmiana angielskiego funkcjonuje na Wyspach Brytyjskich, a dokładniej na terenie Anglii. Od roku 1960 ta odmiana miała swoją standardową wymowę, zwaną RP (Received Pronunciation). Była ona wzorowana na wymowie wykształconych Anglików. Współcześnie w Anglii istnieją trzy grupy dialektów: północna, środkowa i południowo-zachodnia.

Amerykański angielski, czyli  AMERICAN ENGLISH

Ta odmiana jest używana na terenie Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej, natomiast nie usłyszymy jej w Kanadzie.

Dialekty, które możemy wyróżnić w tej odmianie języka angielskiego to dialekty wschodnie, południowe i ogólne (General American).

Wiesz, jakie są największe różnice między amerykańskim a brytyjskim angielskim? Można je zauważyć w intonacji i akcencie. W wymowie poszczególnych wyrazów także jesteśmy w stanie dostrzec różnice. Amerykańska odmiana języka angielskiego jest nieco bardziej konserwatywna, co oznacza, że zachowała cechy wczesnego języka nowoangielskiego.

Kanadyjski angielski, czyli CANADIAN ENGLISH

Ta odmiana języka angielskiego jest używana w Kanadzie. Jest bardzo podobna do brytyjskiego angielskiego, a zaś bardzo różni się od amerykańskiego angielskiego, gdzie szczególnie różni je pisownia. Dlaczego tak jest? Kolonia brytyjska zdecydowała się zachować angielski używany w Wielkiej Brytanii.

Australijski angielski, czyli AUSTRALIAN ENGLISH

To odmiana języka angielskiego, jak sama nazwa wskazuje, używana w Australii. Australijski angielski pod wieloma względami jest podobny do brytyjskiej odmiany języka, ale także można znaleźć podobieństwa do języka amerykańskiego.

Szkocki angielski, czyli SCOTTISH ENGLISH

Ta odmiana używana jest w Szkocji. Powstała z języka Sasów, którzy po najeździe normańskim w roku 1066 uciekli na północ Szkocji. W szkockim angielskim istnieje bardzo wiele zapożyczeń z języków celtyckich, a cechuje ją specyficzna wymowa i akcent.

Walijski angielski, czyli WELSH ENGLISH

używana w Walii angielska odmiana. Przede wszystkim jej cecha charakterystyczną jest melodyjność. W innych odmianach te cecha nie jest tak zauważalna. Słowa w dialekcie walijskim także są inaczej akcentowane, aniżeli na przykład w dialekcie brytyjskim.

Irlandzki angielski, czyli IRISH ENGLISH

To odmiana języka angielskiego stosowana w Irlandii, głównie północnej. Gramatyka, pisownia irlandzkiego angielskiego są takie same jak w odmianie brytyjskiej. Jedynie w mowie można dostrzec różnice. Na słownictwo tego dialektu wpływ miał rodzimy irlandzki, pochodzący z rodziny języków celtyckich.

Nowozelandzki angielski, czyli NEW ZEALAND ENGLISH

To nowozelandzka odmiana języka angielskiego, która używana jest w Nowej Zelandii. Jest to odmiana bardzo podobna do australijskiej i dlatego najczęściej możemy usłyszeć tu słownictwo podobne do brytyjskiego niż do amerykańskiego angielskiego. Występuje tu też duża liczba zapożyczeń z języka rodowitych Maorysów. Nowozelandzka odmiana języka bez wątpienia najbardziej przypomina odmianę brytyjską, mimo, że działają na nią wpływy australijskie i amerykańskie.

Południowoafrykański angielski, czyli SOUTH AFRICAN ENGLISH

To używana w Republice Południowej Afryki (RPA) odmiana języka angielskiego. Pod względem gramatyki czy ortografii jest identyczna jak w odmianie brytyjskiej, jednak  różni je słownictwo. W tej grupie istnieje wiele zapożyczeń z języka germańskiego Afrikaans oraz z rodzimych języków afrykańskich.

 

Może Cię zainteresować także:

Tłumaczenia techniczne angielski